Transition

A buddy suddenly came and said man, Akash please don’t comment

On my profile picture like that, my crush would have liked my picture and what if

She would notice your comment.

On the other day, we were discussing together that please man I am not

Going to attend the lecture of “Dodi”. Man, She is too boring.

One day we targeted a buddy to laugh on between us and cracked all things,

About the slap received from a girl.

Another day someone said buddy tomorrow will be the last day’

Are you coming?

A friend cracked a funny joke and my reaction was like

“ha ha ha” and another friend’s reaction was like “😄😄”

All these mentioned above are a single WhatsApp group chat but,

There is the difference between last two lines and the lines before it.

It is the transition phase of converting day to day life’s stuff to joke,

And memes.

It is the transition of time and priority.

IMG_20171104_142858

Advertisements

Evening

It’s been sun’s duty to make beautiful evening with sky-texture,

He sends his rays from behind the clouds.

It was a usual evening a man who had been Weighting vegetables one by one

And a women bargaining right in-front of him.

Boyes were playing cricket; they have been using bike tyre as stump,

And a tennis ball as a cricket ball.

An old lady was reading a spiritual book on chair with thick spectacles,

And a woman was stitching a woolen sweater.

A beautiful girl with charming face entered the scene,

Worn dark blue salwar and strand beside the forehead.

It would not be interesting until a boy enters the scene.

A six feet boy walking,

Capering a football.

Girl noticed a boy and was thinking, “look at that guy”,

“He is too dashing and looks at his cool hairstyle”.

On the other hand, the guy noticed a girl and was thinking “what a girl man”!

They look each other one by one.

They come closer.

Closer,

Very close.

Then girl didn’t put her dignity down which would have been lost by watching him,

And boy didn’t look at her due to the fear of being Romeo.

They crossed each other.

After three seconds he turned back to get her glace last time,

And she turned after seven seconds with same things in mind.

But here we should notice that evening was beautiful and rays behind the clouds too. 🙂

 

Shutter

2017-19-1-13-27-49

It was a sunny day and we were at beach, I was gazing her

Then suddenly turned my face towards horizon.

A camera was on my hand and turned at her face,

She snatched with glittering eyes.

I had been trying to snap a portrait of her face but,

Every time she caught and denied.

I didn’t know why but she had been acted same as me.

I had always been getting her photo from behind,

All I got silhouette nothing else.

A day when I sat in front of her with a coffee mug in my hand

And mobile in other hand.

Then I grimaced and open the camera,

And

I was amazed, she gave me a pose.

But, don’t know why I put my mobile aside

And

I placed my chin between my both palms and seeing her fascinatingly…

अब तेरी याद से वेहशत नहीं होती मुझको…

20160408_174955-2

 

अब तेरी याद से वेहशत नहीं होती मुझको

ज़ख्म खुलते हैं, अजीयत नहीं होती मुझको

अब कोई आये, चला जाए, मैं खुश रहता हूँ
अब किसी शक्स की आदत नहीं होती मुझको

ऐसा बदला हूँ, तेरे शहर का पानी पी कर
झूठ बोलूँ तो नदामत नहीं होती मुझको

है अमानत में खयानत, सो किसी की खातिर
कोई मरता है तो हैरत नहीं होती मुझको

इतना मसरूफ हूँ जीने की हवस में ‘मोहसिन’
सांस लेने की भी फुरसत नहीं होती मुझको

#मोहसिन नकवी

કરશે કોઈ પાસ???

હા…હા એ વાત સાચી એમ કહી ને મારી બસ આવી ને અમે છુટા પડ્યા…

મીડ-સેમ એક્ઝામ્સ પુરી થઇ હતી એટલે બધા છુટા પડ્યા. બસ સ્ટેન્ડ પાસે  ઊભા-ઊભા એક્ઝામ્સ ના પેપર વિષે વાત કરતાં હતા.

એમાં કોઈએ વાત કરી કે સાલા શું જમાનો હતો ને ૧૧-૧૨ સાયન્સ નો કે જેમાં પેપર સોલ્વ કરતાં-કરતાં તો રીતસર ના ઝધડા થતા કે હું કઉ એમ જ આવે… હું સાચો બોલ લાગી શર્ત ? ને મારા ડિપ્લોમા વાળા મિત્ર સાથે વાત કરતાં હું બોલ્યો કે, “ક્યા એ જમાના વયા ગયા કે જ્યાં 30 માંથી ૨૫ ઉપર તો આવવા જ જોઇએ એવો ગોલ સેટ કરતાં !”

ત્યાં બસ આવી ગઈ…

        BRTS માં બેસીને હવે હું સાચે મારા પેપર વિષે વિચારવા લાગ્યો… આમાં ૧૭ જેટલાં તો આવી જશે, આમાં ૧૫ ઉપર તો પાકા, પેલો પેપર સારો ગયો તો પણ ૧૮-૨૦ જેવા આવશે… અને હા, યારરર… આજ નો પેપર માં જ લોચો છે! ૧૨ એય માંડ-માંડ ભેગા થશે.. કાંઇ નઇ તો સ્ટેપ નાં તો માર્ક એના બાપા ચેક કરે તોય આપવા જ પડે ને.. એમ વિચારી ને મેં મને પાસ ઘોષિત કરી દીધો…. 😃😉

એસી ની વેન મારા ઉપર સેટ કરી અને પછી કાન માં ઇયર-ફોન નાંખી ને બારી ના કાચ ને માથું ટેકવી ને બહાર ના દ્રશ્યો નિહાળતો હતો. રસ્તા માં એક નાનું મંદિર આવ્યું બહાર ના ભાગ માં ફુલ વેંચનાર લાઇન સર બેઠાં હતા.. હશે કોઇ ખાસ વાર, મંદિર માં ભીડ પણ સારી હતી. અચાનક એક કિસ્સો યાદ આવી ગયો ને હું વિચારો માં ચાલ્યો ગયો……

         લગભગ ૨ કે ૩ ધોરણ માં હોઈશ, પક્કું યાદ નથી. પણ જેના સંદર્ભ માં આ વસ્તુ યાદ આવી છે એ બરોબર યાદ છે. એ દિવસે મમ્મી એ ૩.રૂપિયા વાપરવા આપેલા.. કારણ કે મારો સ્કૂલ ની એક્ઝામ્સ માં પહેલો નંબર આવ્યો હતો. ઉપલા ખીસ્સા માં એ સિક્કા નાંખી ને સવાર ના પહોર માં હું મિત્રો સાથે સાઇકલ ચલાવવા ગયેલો.. સાઇકલ ને પુરપાટ ઝડપે ચલાવવા માટે નાના હતાં ત્યારે ઊભા થઇ ને ચલાવતાં. હું જ્યારે પણ સાઇકલ ના પૅડલ ઊભા થઇ ને મારતો ત્યારે પેલાં ૧.રૂ ના ૩ સિક્કા ખણ-ખણ અવાજ કરતાં.. કસમ થી કઉ તો એ દિવસે કોઇ બિલ્યોનેર કરતાં કમ ફિલીંગ્સ નહોતી આવતી.

બધા એ રેસ લગાવતાં-લગાવતાં મામા ના ઓટલે પહોંચ્યા.(મામા નો ઓટલો એટલે….. ખરેખર શું છે એ તો મને આજેય નથી ખબર પણ એ નાનકડો દેરી જેવડું હોય, અને બધા ત્યાં દર્શન કરવા આવતાં. મુખ્ય વાર-ગુરુવાર 😃) મામાનો ઓટલો અમારા માટે આરામ કરવા માટે નું સ્થળ હતું. હવે હું વિચારતો હતો કે આ રૂપિયા ક્યા વાપરીએ… અંતે નક્કી કર્યું કે, સ્કૂલે જઈને ૧.રૂ નું રાજુ નું સમોસુ ખાવું પછી રિસેસ માં ૧.રૂ ની ઓમ ખાવી ને પછી .. એવું હોય તો એક રૂપિયો સાચવી રાખીશ… અમારા એ સ્કૂલ ના દિવસો માં આ બધી વસ્તુ ઓ બઉજ પ્રખ્યાત હતી..

વિચાર્યા પ્રમાણે થયું પણ ખરું. અને એ ૧.રૂ નો વધેલો સિક્કો મેં ઘણાં દિવસો સુધી સાચવી રાખ્યો. એક દિવસ સવારે મમ્મી સાથે દર્શન કરવા ગયો હોઈશ. એ ૧.રૂ નો સિક્કો હવે પોતે ખર્ચાવા માટે હું કોઈ સારા મોકા ની વાટ જોતો હતો. સમોસા ખાવા ની છૂટ માંડ-માંડ મળતી, એટલે હવે આ સિક્કો વધારે જ ભારે લાગતો હતો. મંદિરે ગયા, મમ્મી એ ત્યાં થી ફુલ લીધા. મેં કીધું કે, “મારે એક ગુલાબ નું ફુલ લેવું છે.” તો ચોખ્ખી ના આવી. હવે મેં વિચાર્યું કે આ જ મોકો છે… ખીસ્સા માંથી ૧.રૂ નો સિક્કો કાઢ્યો ને પેલા ભાઈ ને પૂછ્યું કે, “ગુલાબ નું શું છે ?” પેલા ભાઇ એ કીધું, “ ૧.રૂ ના ૨” મેં ૧.રૂ નો સિક્કો કાઢી ને પેલા ને કરોડનો નો ચેક આપતો હોવ એમ આપ્યો અને પેલાં ફુલ હાથ માં લઇ મંદિર નો ધંટ જોરથી વગાડી  ને મમ્મી ની બાજુ માં ઉભો રહી ગયો.

મમ્મી ને આખી રામાયણ કીધી. હું ફુલો ને સુંઘવા માં ને જોવા માં વ્યસ્ત હતો ત્યાં અમારો વારો આવ્યો. મમ્મી એ જે કંઈ પણ ચડાવો હતો જેમ કે ફુલ-બીલીપત્ર-પાણી ની લોટી એ પૂજારી ને આપ્યું અને પુજારી એ શિવલિંગ પર ચડાવ્યું. અંતે મારા હાથ માં જે ફુલો હતાં એ પણ મમ્મી એ લઈ ને પુજારી ને આપી દીધા, હું હેબતાઈ ગયો….અરે યારરર… એ મેં મારા માટે લીધા હતા. ભગવાનની પાસે તો કેટલા બધા છે………..થોડી સેકેન્ડસ પુરતી આંખો બંધ કરી અને પછી જવા માટે હું ચાલતો થયો ત્યારે પેલા પૂજારી એ મને બોલાવ્યો અને મને માથા ઉપર હાથ મુકી ને કીધું કે, “શંકર ભગવાન તને પરીક્ષા માં ચોક્કસ પાસ કરશે…”

“પાસ થવાનું ક્યાં કહો છો કાકા…. મારે તો આમેય પેલો નંબર જ આવે છે!”

આવું કઈંક મગજ માં આવ્યું હતું પણ બોલ્યો નતો………….

              યારરરર…. ભલે અત્યારે ૧૦ ગુલાબ ના ફુલ ચડાવી દઉં… છે કોઈ અત્યારે, કે જે પાસ થાવાની ગૅરંટી આપે????? કરશે કોઈ પાસ???

 

Trudge…..

photo

Sunday morning time, I was running by facing towards dawn,

There were firing of rays on my face.

By observing animals which are known as humans,

And their astonishing faces.

My leaps had taken their final touch in running,

Like a starved tiger jumped over meadow.

There were many known social animals also there,

By face and our routine

You don’t always need full introductions for passing smiles.

I was running by burning internal strength and,

Joy of passing linked smiles.

Suddenly there was a feminine social animal,

Which I know by every single artery.

By staring face each other it was confirmed,

We were not like other social animals around us.

You were staring at me like that fascinating way,

That I would like to feel right now.

Then you passed beside me like unknown person,

Without liked smile, “well-acted”

You hadn’t idea at that time and you still don’t have any idea

About that captive emotions.

And Then after, Left me with Trudge………………

They won’t understand…..

That vivacious fragrance from new leather and entire body of bike at the first day, they won’t understand.

 

That first feeling of acceleration, when gorgeous told me “yes my hero take me away”, they won’t understand.

 

That fully accelerated engine’s voice which argues with me that “You think, you are powerful?” they won’t understand.

 

That trust under downpour when visibility almost becomes zero and still beating tremendous amount of water, they won’t understand.

 

That feeling number of horses combine power between my legs and still so calm and controlled, they won’t understand.

 

That shrill voice from gorgeous during ride on harsh roads when she utters that “keep your balance and trust me!!” they won’t understand.

 

That mesmerizing voice of her emitting gas which is identification of life inside the engine, they won’t understand.

 

Those eternal memories of long drives with beloved which are priceless moments only sharing with her, they won’t understand.

That feeling of unbreakable joint of hands on my stomach and face on my shoulder, they won’t understand.

 

Those some unwanted advices from people that “It is just a bike, nothing else…” I told her that, don’t worry they won’t understand.

how-to-ride-your-motorcycle-in-the-rain-1

pic from google.com

Vanity in my words……

Last time when I was sitting with my nephew, he was not ordinary child that I thought… I mean, when I sit beside him he always have some acts, naughtiness, and so many jokes… but last time when I was sitting there his voice was different, his area of talking was different.

When I was surfing on my laptop he suddenly asked me a question.

He asked me that, “why people obey different religion? When I was saying to my friend that lord Ganesh is my friend, he was staring at me that ‘who is it?’ Then he replied to me that, ‘in ours we have different kind of Gods.’ ”

I was totally vacuumed at that time. Though I knew somehow about human mentality but, how could I replied to him with that level.

After some seconds I replied to him that, “look you have too many friends, your mommy-daddy but, suddenly when you got something wrong and when you longed-for delicious food and new toys or you got wound, who will help you?”

He said, “My mommy…”

I replied, “Exactly, despite you having your friends your teachers and your daddy but why you trust your mommy? Because she is always with you in any condition and you can trust her… religion is like mothers of all mothers… particular groups prefer to go with one kind of mother or say parents… your friend have different parents and you are having different parents like Ganesh and powerful Hanuman…” with my balloon face.

He asked me another one that, “Is it indeed necessary to have different religion?”

I was totally on back foot… damn… in spite it was my responsibility to show him correct way to believe.

I replied, “look we are humans a small part of whole earth, here too many animals, Too many birds etc. The earth is running with the help all the lives including you and me. Here, if we have to survive, we have to help each other. Like your friend tirth not having bicycle and when you see him you always offer him to pillion ride, that stage you are helping him. Main agenda of all lives is growth…. like, if I couldn’t cleared a level of a game at that time you helped me to increase my points. And main thing is to keep peace in entire world. Apart from religion these things are important”

I didn’t know that my points was right or he could managed to absorb all of these. But at least I found that blushing smile on his face at a time.

Afterwards I turned off my lappy and took remote control of TV, I sat news channels and I was watching some breaking news… it was attacked by terrorists in Brussels airport, many people were killed there. By turning my face I found that my nephew was staring towards me that I taught him wrong minutes ago. And then suddenly he asked me that surpass question that, “why they did it like this?”

It wouldn’t be exaggeration if I tell you that, at a time I was feeling vanity towards me…

tumblr_lqhxoxerd41r2n6gao1_r3_500

Window seat……

I love to think about some of the small things, these are little things which  made us who we are.
Generally people who travel pretty much they love to have window seat. The reason behind it we don’t know. We do it because we like it. The window seat is one of the most lovable among all this kind of stuff.
Am I correct?
Well, even I always wanted to have window seat. Why? I don’t know. When I was child my papa was bus conductor and I had been always travelling with him. With the help of them I always can find a window seat. If someone already taken a seat my papa managed to get that. In short I have been always travelling at window seat. By the process of growing up I travel alone, the main disturbance of travelling alone as my concern that I don’t always have a window seat which had been a one type of boon of my papa. But now days with the help of online-booking service again I can manage my window seat.
From commencing of my memory I have been travelling most of the time by government bus. In government bus when driver parks a bus at platform that time people throw something from window seat on seat. It shows that that seat taken by him/her strange na? ha..ha…this is very old pattern in our region to book tickets at bus station at departure time. 😄
By the way we were talking about window seat…..
In government bus you can find diverse condition in every second bus. Some of window very clean, some of buff-polished some of are really need to overhaul and some of drastic damaged-broken glass you can breathe the fresh air from closed window, some of are continuous noisy during your journey. But it is the point about beauty you should feel it. In other words we like it, if it is in any form. It is a human nature, that if we like something by heart we would like to hold it, if it is in any condition.
Well, by one step more about window-seat that it is the best way to exposure of your journey, by looking from window-seat you can always bizarre feeling by observe different things. And if you are travelling outside your region say state you can always find plenty of speckle things everywhere of the view. Which are completely different from your habits your culture even your knowledge. While travelling in different places I observed that little change in apparel and ornaments which people wear in day to day life. Vegetables which they arranged in different manner, different type of languages which they use to attract the customer or we can say buyers. Different kind of shops, their name. Also there is different types of house structure, their roads, circle, street-lights and many more… I have observed that you can always find the new structure of auto-rickshaw everywhere. Different kind of decoration which they have applied on it. And also some of have different kinds of photographs, like actress, their goddess or their favourite actor or actress or both. There is also some lines like “shayri”, “quotes” or “dialogue of movie” on back side, or on mudguard. You can find same thing on truck also.
A window-seat is niche place to get friendship with kids. While travelling sometimes a child sat beside you and look towards window-seat curiously, sometimes their face expressions like he/she is carving to have it. Ha…ha… the same thing which I have felt in my childhood. Usually I give them a window-seat after sometime, and after giving them you can get face expressions from them which you can’t compare with anything, and it will be strong bond between you and them till destination, I have felt this kind of situation many time, A child had some chocolates and his sister wanted to one chocolate from him he denied to share her, but after sometime he offered a chocolate to me. Ha…ha… isn’t it so cute?
Sometimes it is too amazing feeling to staring towards cloudy sky, after some time your creative mind suggests you that, look this shape of cloud it is looking like this thing, and a scene which happens when sun behind clouds and it’s rays still coming beside clouds, it looks like a gargantuan crown of nature….
A window seat provides us an opportunity about deep thinking, an opportunity to think about you, free thoughts, with caress of air, listening music at Window-seat is one of the most vivacious experience. And also a feeling of loss yourself…….

Akash_Sejpal_window_Seat

Pic by One and only “silent capture master- Keval gohil”  @Dalhousie-trip

 

આઈસક્રીમ બપોર……..

ભાઇ નો વતન વાસ ચાલે છે. અને એ બધા લોકો જાણે છે કે, જ્યારે થોડા દિવસો માટે ઘરે આવો તો ભાવતુ બધું બને, ખાસ કરીને દર એક ટાણે પૂછવામાં આવે કે, “બેટા શું ખાવું છે તારે?” ભાઈ ભાઇ.. ઘરે આવો તો આવા ઘણા ફાયદા છે. પરંતુ વાંચવા વાળા અમુક મિત્રો ઘણા અનુભવી હશે.

આજે સવારે જ્યારે ન્યુઝપેપર વાંચતો હતો ત્યારે પપ્પા એ કીધું કે, “બેટા પેલો ફ્રિઝર માં જે બોટલ મૂકી છે એ લઈ આવ તો..” મેં વિચાર્યું કે ફ્રિઝર માં બોટલ મૂકવી જ શા માટે? ત્યાં મમ્મી એ કીધું કે એમને ઉતાવળ છે ફટાફટ આપ. ભાઇ એ ફ્રિઝર ખોલ્યું ત્યાં તો ઓહો….હો.. આઈસક્રીમ ના બોક્ષ પડેલા હતા ને ઉત્સાહમાં ને ઉત્સાહમાં આગળ-પાછળ જોયું તો પપ્પા ઊભા હતા ને મને ગળે લગાવી લીધો કે, “મારા દિકરા ને બઉં ભાવે ને?” ખબર ન પડી કે શું બોલવું? બસ એ પળ ને અનુભવી લીધી.. ને પછી મમ્મી એ નક્કી કર્યું કે “બપોરે પપ્પા આવે ત્યારે બધા સાથે…”

નાનો હતો ત્યારે અમારા ઘર માં એક વણ ઘડાયેલો નિયમ હતો કે, “દર મહિને પપ્પા નો પગાર આવે એટલે બહાર હોટેલ નું એક વાર જમવા જવાનું” એ દિવસ તો જાણે એટલો મજાનો હોય કે.. જે દિવસે ખબર હોય કે આજે બહાર જમવા જવા નું છે! અને એમાં પણ આજુ-બાજુ વાળા મિત્રો ને કીધું હોય કે, “આજે રમવા નહિ અવાય.. “ એટલે પુછે કે, “કેમ?” ને પછી વટ પડે કે “આજે તો હું બાર અહિયા જવાનો જમવા..” પછી મમ્મી-પપ્પા ને કઉ કે, “મમ્મી અહિયા જઈએ” ને પછી મમ્મી કે, “બેટા ત્યાં બઉં મોંઘું છે, આપણે ના પોસાય.. વગેરે..“ ને નજીક ની રેસ્ટોરેન્ટ માં જઈએ. થોડી વાર તો મુડ ઉદાસ થઈ જાય પરંતુ, પહેલો ઓર્ડર આવે એટલે બધું દુ:ખ જતું રહે.. શેની નારાજગી હતી એ ખબર જ ના રહેતી.

એમાં પણ ઘણી વાર એવું બને કે, ઉનાળા માં ને એમાં મહિના માં એક વાર તો બહાર જમવા જતાં જ હોઇએ એમાં મહિના મા બહાર નાં  મનોરંજન ના ખર્ચ માટે નું ઘણું બજેટ ખર્ચ થઈ જતું હોય અને એમાં પણ આઈસક્રીમ ખાવા જવા નો અલગ થી કાર્યક્રમ બનતો. પપ્પા એ માટે પણ કોઇ દિવસ ના ન કહેતા અને ફાઈનલી આઈસક્રીમ માટે અમારી એક નક્કી કરેલી શૉપ પર જતા..

અત્યારે જ્યારે હું અને મમ્મી આ પ્રસંગ યાદ કરતાં હોઇએ એમાં પણ હસવું ત્યારે આવે કે જ્યારે આઈસક્રીમ માટે જઈએ ત્યારે હું ને ભાઈ આઈસક્રીમ વધારે ખવાય એટલે આખો દિવસ ઓછું જમતા અને બીજું કંઈ જ ન ખાતા…… અને એમાં પણ બજેટ ટાઈટ હોય એવી સીચ્યુએશન માં બે કે ત્રણ વાર આઈસક્રીમ મગાવતાં એ સમયે મમ્મી કહેતી કે બેટા આટલો બધો આઈસક્રીમ ના ખવાય, પણ એ સમયે પપ્પા એમ કેંતા કે “ખાવા દેં નેં … બંને ને ભાવે છે તો! મંગાવો બેટા તમારે જે ખાવું હોય એ…….”

 

BTW બોક્ષ ખુલ્લું છે….. ટા-ટા…….

icecream oceaneticskyline.wordpress.com